Pożegnanie uczniów klasy ósmej – przemówienie Roberta Uldynowicza

Drogie Koleżanki i Koledzy!

Nieubłaganie nadszedł moment zakończenia naszej edukacji w szkole podstawowej. Każdy z nas sam zdecyduje, do jakiej szkoły pójdzie po ukończeniu klasy ósmej. Osiem lat, tyle uczyliśmy się w szkole podstawowej po to, by dostać się do wymarzonej szkoły średniej. Od tego do jakiej szkoły oraz do jakiej klasy się udamy, zależeć będzie nasza przyszłość.

Nie tylko nasza indywidualna przyszłość, ale również na swój sposób przyszłość Polski, przyszłość Europy, przyszłość całego świata. W czasie kiedy wybieramy szkołę średnią, czyli w pewnym stopniu kładziemy podwaliny pod swoją przyszłość, każdy powinien sobie uświadomić, że sam jest kowalem swojego losu. Musi sobie odpowiedzieć na pytania, o czym marzy, co chce robić w życiu, czy chce zrobić coś wielkiego? I właśnie wtedy, kiedy myślimy o swoich marzeniach, o planach na przyszłość, nagle przychodzi nam do głowy, że to nie ma sensu, że to nie może się udać, że jesteśmy za słabi na realizację swych marzeń. Sami wymyślamy powody, dlaczego nie możemy zrealizować jakiegoś planu, czy spełnić któregoś ze swoich marzeń. Czasem jest to spowodowane brakiem ambicji, czasem strachem, że po prostu się nie uda. A jeśli dzisiejsza młodzież nie będzie miała ambicji, nie będzie miała żadnych planów, nie będzie do niczego dążyć, będzie z różnych powodów bała się realizować, to jak będzie wyglądała przyszłość? Bo to, co chcemy robić w życiu, nie jest tylko kwestią naszej indywidualnej przyszłości. Jest to też kwestią przyszłości Polski,  Europy, całego świata. Na swoją przyszłość trzeba patrzeć przez pryzmat tego, jak wpłynie ona na cały świat. Im większy i lepszy wpływ będzie miało Twoje przyszłe działanie, tym lepiej. Jednak by do tego doszło, by świat stał się dzięki Tobie miejscem lepszym, trzeba jednocześnie mieć ambicje i plany oraz wytrwale do nich dążyć. Te rzeczy się uzupełniają. Bo co da posiadanie tylko jednej z tych rzeczy? Czym jest ambicja bez planów? Czym są plany bez dążenia do nich? Bez celu i ambicji bezsensowna jest również sama nauka. Trzeba się starać, by Twoje decyzje i odwaga wywierały korzystny wpływ na społeczeństwo. Zastanówcie się, jak będzie wyglądał świat przepełniony ludźmi, których celem jest tylko własna korzyść? Można cały czas narzekać na otaczającą nas rzeczywistość, ale można również spróbować coś zmienić.

Największe możliwości zmian mają politycy, ale wiele osób nie chce nimi zostawać przez stereotypy, że politykami zostają tylko ludzie chciwi, żądni władzy i pieniędzy. Może zmianę świata trzeba zacząć od zerwania z takimi stereotypami? Można zostać politykiem i swoim działaniem pokazać ludziom, że nie kierujemy się żądzą władzy, ale chęcią zmiany świata na lepsze. Myślę, że gdy zawód polityka przestanie się źle kojarzyć, wiele bardzo mądrych i odpowiednich ludzi wybierze tę profesję. Jednak korzyści dla świata niosą nie tylko politycy. Od tego, kim będziemy, może wiele zależeć. Bo może gdy ktoś z nas, pomimo marzeń, nie zostanie pisarzem, świat straci wiele świetnych dzieł? Może gdy ktoś z nas nie zostanie reżyserem, ile wspaniałych filmów stracą fani kina z całego świata? Może gdy ktoś z nas nie zostanie muzykiem, ilu pięknych utworów nie usłyszą miłośnicy muzyki? Artyści, ludzie nauki i kultury, każdy z nich jest potrzebny. Pomyślmy, ile pięknych i wartościowych rzeczy może stracić świat, jeśli nie zostaniesz tym, kim chcesz; jeśli nie będziesz robił tego, co kochasz. Każda, nawet najprostsza praca, kiedy jest wykonywana przez kogoś, kto kocha to robić, jest perfekcyjna. Najlepiej uczy nauczyciel z powołania, najlepiej leczy lekarz z powołania, najlepsze kazania wygłasza ksiądz, który doznał powołania. Najsolidniej naprawi samochód mechanik, który kocha samochody i od zawsze się nimi interesował. Najlepsze reportaże tworzy dziennikarz, który kocha swoją pracę. Takich przykładów jest bardzo wiele, zbyt wiele, by je wszystkie wymienić. Dlatego kiedy chcesz kimś zostać, to rób wszystko, co możesz i pracuj jak najciężej, by osiągnąć swój cel, bo wtedy świat zyska kolejnego wartościowego człowieka, a Ty będziesz szczęśliwy. Pożegnam Was słowami Pabla Picassa : „Wszystko, co możesz sobie wyobrazić, jest realne”.